Kamakailan lamang ay umani ng kritisismo si Bise Presidente Sara Duterte dahil sa malaking halagang ginastos para sa libro na pinamagatang "Isang Kaibigan." Ayon sa mga ulat, umaabot ito sa sampung milyon, isang halaga na tila hindi makatuwiran para sa isang proyektong pampubliko. Marami ang nagtatanong kung ito ba ay nararapat na paggastusan, lalo na sa gitna ng mga problemang kinahaharap ng bansa tulad ng kahirapan at krisis sa edukasyon. Bagama't mahalaga ang pagpapalaganap ng mga aklat at kaalaman, hindi maiiwasang isipin ng publiko kung tama ba na ituon ang malaking bahagi ng pondo sa ganitong proyekto.
Sa isang pagdinig sa Senado, binatikos ni Senador Risa Hontiveros ang paggasta ng malaki para sa librong ito. Inusisa niya kung bakit kinakailangan ng ganitong kalaking pondo para sa isang proyekto na, ayon sa kanya, ay hindi masyadong makikita ang pangmatagalang epekto sa sektor ng edukasyon. Dagdag pa rito, inusisa ni Hontiveros kung paano at saan eksaktong ginamit ang pondo, lalo na’t may mga mas mahalagang pangangailangan ang bansa gaya ng mga kagamitan sa edukasyon at mga programang pang-estudyante. Ayon sa kanya, mas mainam sanang inilaan ang pondo sa mga proyekto na may direktang pakinabang sa edukasyon ng kabataan
Ang kontrobersya ay nag-ugat din sa kakulangan ng transparency sa proyekto. Ayon sa mga kritiko, tila hindi ito napag-usapan nang maayos sa publiko, at ang paglabas ng balita tungkol dito ay naging dahilan upang magtanong ang maraming mamamayan kung makatarungan ba ang ganitong gastusin, lalo na sa kasalukuyang estado ng ekonomiya ng bansa.
Bilang mga mamamayan, nararapat lamang na maging mapanuri tayo sa paggamit ng pondo ng bayan. Kailangang tiyakin na ang bawat sentimo ay nailalaan para sa kapakinabangan ng nakararami at hindi lamang para sa iilang tao. Ang transparency at pananagutan ay dapat na pangunahing konsiderasyon ng sinumang opisyal. Ang librong ito ay naging paalala na ang mga pondo ng gobyerno ay dapat na mayroong layunin at tamang direksyong tinatahak.
Sa kabuuan, ang isyu ng "Isang Kaibigan" ay hindi lamang tungkol sa halaga ng pondong ginugol, kundi isang mas malalim na talakayan tungkol sa tamang pamamahala ng yaman ng bayan. Ipinapakita nito na mahalaga ang transparency at accountability sa mga proyekto ng gobyerno upang masiguro na ang mga mamamayan ay may tiwala sa kanilang mga pinuno. Ang paglalaan ng pondo ay dapat na naaayon sa tunay na pangangailangan ng lipunan, at nararapat lamang na ang mga proyektong pinopondohan ay magdadala ng pangmatagalang benepisyo sa publiko. Sa huli, ang mga ganitong kontrobersya ay nagsisilbing paalala na dapat maging masinop at responsable ang bawat lider sa paggamit ng pondo ng bayan.
