Sa silong ng bughaw at mapulang watawat,
Lupang sinilangan, sa iyo'y tapat.
Bawat alon ng dagat, bawat bundok at gubat,
Sa puso ko’y ikaw, bayan kong liyag.
Mga bayani’t mandirigma, sa ‘yo’y naghandog,
Ng buhay at dangal, sa hirap ay lumusong.
Aking sinumpaan na ika’y ipagtatanggol,
Sa bawat pagsubok, sa bawat hamon.
Mula Luzon hanggang Mindanao, ating mahalin,
Sama-samang abutin ang ating mithiin.
Ang kultura’t kasaysayan, sa dugo ko’y nakatanim,
Pilipinas kong mahal, ikaw ay aalagaan namin.
Sa paglipas ng panahon, pangako ko’y buo,
Sa bayan kong ito, pagmamahal ay totoo.
Dahil Pilipinas, sa puso ko’t diwa,
Habambuhay na sayo’y maglilingkod nang kusa.
No comments:
Post a Comment